موج های فیروزه ای

             

خودرا شبـی در آینــه دیـدم دلـــم گـرفت

ازفکـــر اینکــه قـــَد نکشیــدم دلـم گـرفت

 

ازفکــراینکـه بـال و پـری داشتـم ولـی

بالاتــرازخـودم نپــریـدم دلــم گــرفت

 

ازاینکــه باتمـــام پـس انــداز عمــرخـود

حتــی ستـــاره ای نخریــدم دلـــم گـرفت

 

کــم کــم بــه سطــح آینــه ام بــرف مینشست

دستی بـه مــوی سپیــدم کشیــدم دلـم گـرفت

 

دنبال کودکی؛ که در آن سـوی بــرف بود

رفتــم ولـی بـه اونــرسیـدم دلـم گــرفت

 

نقــاشی ام تمــام شـد زنــگ خـانه خـورد

مـن هیـچ خانـه ای نکشیـــدم دلـم گـرفت

 

شاعــر کنـار ِ جـُو  ؛گــذر عمــردیــد و من

خــودرا شبــی در آینــــه دیــدم دلـم گــرفت.

نوشته شده در ۱۳٩٤/٧/٢٦ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ توسط ๑۩۞۩ فــرنـگیـس۩۞۩๑| نظرات ()



      قالب ساز آنلاین